WARZYWA

Warzywa są równie cennym pokarmem jak owoce, bogatym źródłem witamin i soli mineralnych. Trzeba jednak pamiętać o sposobie ich przyrządzania. Jarzyny należy płukać pod bieżącą wodą. Zbyt długie trzymanie jarzyn w wodzie usuwa z nich wiele wartościowych składników. Odlewając wodę, w której te jarzyny były gotowane, wyrzucamy to, co było w nich najlepsze, najłatwiej strawne, najlepiej rozpuszczalne. Zabójcze jest dodawanie sody do gotowania warzyw, a także solenie ich podczas gotowania. Niewskazane jest też zbyt grube obieranie warzyw korzeniowych. Urąga diecie gotowanie kapusty z tłustym mięsem, te „straszne” bigosy.

Pewne jarzyny muszą iść na stół gotowane, zwłaszcza te, które zawierają skrobię, np. ziemniaki, grochy suszone, fasole, boby itp., a także i niektóre korzeniowe. Podczas zimy chętniej jadamy warzywa gotowane, bo są stare i przestają być smaczne. Lepiej jednak ich nie gotować, lecz piec lub dusić, nie dodając tłuszczu, soli ani innych przypraw w czasie przyrządzania, lecz dopiero przed samym podaniem.

Jarzyny posiadające witaminy A, D i E – rozpuszczalne w tłuszczach, jak pomidory, marchew, papryka, brukiew oraz wszystkie zielone, więc liściaste, np. szpinak, kapusty i in., dobrze jest dusić z odrobiną tłuszczu (margaryny, oleju). Witaminy wtedy rozpuszczają się w tym tłuszczu i jarzyna ich nie traci.

Najlepiej byłoby jeść jarzyny surowe. Surówki w najróżniejszych formach, byle niezbyt doprawiane. Powinno się przed każdym posiłkiem zjeść coś surowego: owoc lub jarzyny, i to aż do zaspokojenia pierwszego apetytu. Świeże produkty roślinne zawierają w dużej ilości enzymy, które dzięki zdolności bardzo intensywnego przyswajania tlenu stwarzają florze bakteryjnej środowisko sprzyjające trawieniu. Stąd nawoływania żywieniowców, by surówki jadać tylko świeże, przygotowane tuż przed spożyciem.

Leave a Reply