Studia nad trwaniem okresów bezrobocia w różnych grupach wieku

Ale jest więcej elementów do rozważenia. Czy można ustalać wiek emerytalny bez uwzględnienia stanu zdrowia jednostki? Czy to jest słuszne i sprawiedliwe, gdy człowiek pracuje aż do wyczerpania wszystkich sił? Czy zdolność do pracy zmniejsza się z wiekiem? Czy ta zdolność nie jest zależna od rodzaju pracy?

Studia nad trwaniem okresów bezrobocia w różnych grupach wieku pokazały, że np. w Stanach Zjednoczonych jak i w Wielkiej Brytanii obserwuje się szczególnie długie okresy bezrobocia wśród grup ludzi w wieku 55 do 65 lat. Ci, którzy nie chcą ich przyjąć do pracy, twierdzą, iż starzy trudniej sobie przyswajają nowe metody, powodują wypadki w pracy i często chorując, opuszczają wiele dni roboczych.

Z drugiej strony, pracownicy starsi mają pewne niewątpliwe zalety. Ich rytm pracy jest wprawdzie wolniejszy niż u młodych, ale za to można do nich mieć pełne zaufanie liczba braków jest o wiele mniejsza, a opieka nad maszynami i narzędziami o wiele lepsza, gdy ją sprawuje pracownik starszy. Specjalnie przeprowadzone studia wykazały, że starzy ludzie są bardziej uważni i lepiej umieją wyczuć moment, kiedy należy przejść do czynności następnych. Są przystosowani lepiej niż młodzi do pracy wymagającej wielkiej precyzji, nawet jeśli muszą przyjąć rytm pracy im narzucony natomiast dużo gorzej dostosowują się do pracy taśmowej, gdzie tempo złożonych operacji dyktowane jest przez pracowników młodych. Starzy ludzie trudniej przyjmują nowe instrukcje teoretyczne. Wolą otrzymywać je na piśmie, aby mogli spokojnie się z nimi zapoznać i je przestudiować.

Leave a Reply