ROŻNE ASPEKTY PROBLEMU STAROŚCI CZ. II

Problem zapewnienia wszystkim emerytom wystarczającej emerytury jest niesłychanie skomplikowany i zazębia się z wielu innymi problemami społecznymi. W wielu krajach kapitalistycznych łączy się np. ściśle z kwestią bezrobocia. Chcąc zaj pobiec jego wzrostowi, próbowano opóźniać wiek młodych, których wolno zatrudniać, i obniżać wiek tych, których odsyłano na emeryturę oraz stosować politykę różnicowania płacy. Pracownicy starzy mają potrzeby skromniejsze niż młodzi i zgadzają się nieraz pracować za niższą płacę. W niektórych przedsiębiorstwach założono kasy emerytalne dało to w efekcie powiększenie ucieczki od pracy w wieku wyznaczonym prawem. Liczba osób w krajach kapitalistycznych, które wystąpiły z pracy mając 6j lat, jest 4 razy większa w przedsiębiorstwach, gdzie system kas istnieje, niż w tych, gdzie go nie ma.

Niektórzy ekonomiści uważają wbrew lekarzom i socjologom, że administracyjne usuwanie z pracy emerytów ma wiele dodatnich stron. Przede wszystkim – obowiązuje wszystkich, jest łatwe do przeprowadzenia. Pozwala kierownictwu planować i przewidywać, by móc szkolić następców na opuszczone stanowiska pozwala też pracownikom na przygotowanie się do odejścia 1 przedsięwzięcie odpowiednich kroków. Nie można tu też pominąć sprawy awansu. Młodzi pracownicy są często przygnębieni tym, że możliwości ich awansu są znikome stanowiska wyższe, lepiej płatne, obsadzone są przez starych wiekiem pracowników, którzy nie wiadomo kie- dy zechcą z posady zrezygnować. Toteż już przed II wojną światową przedsiębiorstwa i instytucje – rozumiejąc i doceniając wagę sprawy, a chcąc utrzymać u siebie młodych, pełnych energii, dojrzałych pracowników, zwalniali starszych już w wieku 60, a nawet 5j lat.

Leave a Reply