O MENOPAUZIE BEZ PRZESĄDÓW

Jajnik wytwarza dwa różne hormony: hormon pęcherzykowy, czyli folikulinę (zwaną też estrogenem), i hormon ciałka żółtego, czyli progesteron. Oba należą do steroli, tak jak hormony męskie i hormony nadnerczy. I folikulinę, i progesteron, a także inne substancje hormonowe, działające podobnie jak te dwa, może wytwarzać również kora nadnerczy. Jest to bardzo ważny fakt, szczególnie dla kobiet po pięćdziesiątce.

Folikulina jest wytwarzana w ciągu całego życia kobiety, progesteron zaś wyłącznie w okresie dojrzałości płciowej, i to tylko w drugiej połowie każdego cyklu miesiączkowego oraz w czasie ciąży. Ale w ciąży produkuje go przede wszystkim łożysko, szczególnie w ostatnich kilku miesiącach. Właściwym „hormonem żeńskim” jest folikulina, a progesteron raczej przygotowuje tylko drogi rodne do przyjęcia zapłodnionego jaja oraz pozwala na utrzymanie i donoszenie ciąży.

Zastosowanie praktyczne hormonów płciowych żeńskich, zwłaszcza folikuliny, jest równie szerokie jak testosteronyjjig tylko w ginekologii i położnictwie, ale nieomal we wszystkich działach medycyny. Wymienimy chociaż niektóre „jednostki chorobowe’ – jak fachowo mówi medycyna, w których przy leczeniu używa się hormonu pęcherzykowego. A więc będą to m. in. rak gruczołu krokowego, nadmierne pobudzenie płciowe u mężczyzn, nietrzymanie moczu wskutek zmniejszenia pojemności pęcherza u starych kobiet lub wskutek osłabienia zwieracza pęcherza, wyłysienie, zapalenie miedniczek nerkowych, łojotok skóry głowy, nadmierne pocenie się, cukrzyca – zwłaszcza poprzekwitaniowa, niektóre psychozy w okresie meno- pauzy, łuszczyca. Hormony żeńskie mają już odpowiedniki syntetyczne działające silniej niż naturalne. Do tego rodzaju preparatów należy np. wytwarzana u nas w kraju syntofolina.

Leave a Reply