MAŁPY WORONOWA CZ. II

Tak Doppler, jak i Cavazzi próbowali na ludziach przeprowadzać to, co na zwierzętach udawało się Steinachowi. A więc podwiązywali powrózki nasienne lub też odnerwiali przebiegające w nich naczynia krwionośne. W rezultacie za pomocą tych zabiegów zmuszali gruczoły płciowe do wzmożonego wydzielania hormonów, a więc i pobudzenia funkcji płciowych.

Wszelkie tego rodzaju badania i eksperymenty, choć niewiele przyczyniły się do ratowania przed starością czy zrozumienia samego procesu starzenia się, nie pozostały jednak bez pozytywnych wyników. W dalszych poszukiwaniach bowiem już przy współudziale chemików w 1931 r. otrzymano w formie krystalicznej hormon płciowy androsteron, a w 1935 r. testosteron, wytwarzany w gruczołach płciowych męskich. Następnie udało się ustalić budowę chemiczną androsteronu i w końcu po raz pierwszy w historii wyprodukowano syntetyczny testosteron.

I tak rozpoczęła się era endokrynologii, nauki o gruczołach wewnętrznego wydzielania i wytwarzanych przez nie hormonach. Okazało się, że zamiast operacyjnie przeszczepiać gruczoły płciowe, wystarczy wstrzykiwać lub podawać w innej formie – tak jak to się robi do dziś, syntetyczne hormony płciowe, analogiczne do tych, które są wytwarzane w gruczołach.

Leczenie testosteronem mężczyzn około 50 roku życia nieraz działa pobudzająco na cały organizm. Wzmaga siłę mięśni, sprawność umysłową, mijają zaburzenia układu krążenia (objawy rzekomo dusznicowe), a ponadto przykra dla otoczenia nerwowość starszego pana (bezsenność, -wzmożona pobudliwość itp.)- Testosteron działa wyraźnie na pobudzenie przemiany białkowej i na tej drodze poprawia stan wszystkich komórek i tkanek ustroju. Lekarstwo to stosuje się obecnie i u mężczyzn, i u kobiet w okresie rekonwalescencji po ciężkich chorobach (chirurgicznych, zakaźnych itp.) połączonych ze wzmożonym rozpadem białka. _

Testosteron stosuje się także przy dolegliwościach wieku starczego u obu płci, np. w przypadkach choroby zwanej zespołem Cushinga (leczenie zaników kości i skóry) leczy się nim akromegalię (chorobliwy wzrost olbrzymi), nadczynność tarczycy, nadciśnienie, zmiany naczyniowe (np. niedomogę naczyń wieńcowych serca), psychastenię i zaburzenia psychiczne, zwłaszcza okresu przekwitania ponadto różne niedomagania wieku młodego.

Leave a Reply