Lecznicze działanie prokainy

Więc jednak prokaina nie tylko uśmierza bóle, ale i leczy choroby tętnic, astmę oskrzelową i zapalenie stawów. A może leczy i inne choroby? Dr Aslan wraz ze współpracownikami dr Al. Vrabiescu i dr Nedlerem wypróbowała lecznicze działanie prokainy przeciwko różnym postaciom reumatyzmu. Najpierw – rzecz jasna – leczono zwierzęta. W 85% wypadków prokaina była skuteczna w leczeniu ich reumatyzmu, a dodatkowym interesującym objawem było to, że nabierały apetytu, ich ogólny stan się poprawiał, waga wzrastała, nawet sierść stawała się piękna, lśniąca. Czyżby prokaina miała właściwości odmładzające? Pierwsze wyniki leczenia starych zwierząt, m. in. baranów były zaskakujące. Dr Aslan próbowała nawet – odmładzać rośliny. A doświadczenia na starcach przeszły wszelkie oczekiwania. Chorzy staruszkowie nieraz już po krótkiej kuracji, a po dłuższej nieomal zawsze przejawiali optymizm, poprawę pamięci i następował wyraźny wzrost sil fizycznych.

Nowokaina pobudza komórki do rozmnażania się, do powstawania „komórek młodych” i przypomina swym działaniem wit. Hi (kwas paraaminobenzoesowy). Dlatego właśnie dr Aslan nazwała nowokainę, zastosowaną przez nią w leczeniu – witaminą H3, a następnie – „Gerovitalem”.

Początkowo prowadzono badania i leczenie pacjentów w do- mu starców im. I. C. TrimU. 50 chorych, przeważnie w bardzo podeszłym wieku, leczono na reumatyzm i notowano objawy „odmładzania”. Poza poprawą ogólnego stanu zdrowia obserwowano i inne zjawiska, np. znikały zmarszczki, starcy stawali się żwawi, ‚odzyskiwali energię i chęć do życia. Dopiero gdy w r. 1951 powstał Instytut Geriatrii imienia C. I. Parhona, dr Aslan mogła na szerszą skalę prowadzić leczenie swoją metodą. Rozpoczęła je od skromnej liczby 25 chorych w wieku od 60 do 92 lat. Z czasem liczba leczonych tą metodą wzrosła do 9000 w 1959 r., a w styczniu 1961 r. do 27 000 osób. Nieomal każdy dzień powiększa ich liczbę.

Leave a Reply