KONGRES GERONTOLOGÓW CZ. II

Jednym z pierwszych zadań,‘jakie podjęli gerontolodzy, było znalezienie kryterium, za pomocą którego można by określić biologicznie wiek człowieka. Zespól badaczy w Bazylei, w skład którego wchodził prof. Verzar, próbował takie badania przeprowadzić bezpośrednio na ludziach. Wytypowano więc grupę osób i poddano je ciągłej obserwacji, opierając się na standaryzowanych metodach z medycyny i fizjologii. Przyjęto, że istnieje jakiś ogólny rytm postępów starzenia się, który można uchwycić, np. choćby zmiany w elastyczności tkanki łącznej. Niestety, okazało się, że – jak na potrzeby nauki – człowiek starzeje się zbyt powoli, by mógł służyć za obiekt badań.

A więc z jednego krańca przerzucono się w drugi. Z istoty doskonałej, jaką jest człowiek – przeniesiono badania na istoty tak niedoskonałe jak… jednokomórkowce. Ale i to nie dało rezultatów starzeją się zbyt-szybko. Wobec tego rozpoczęto, jak w większości badań biologicznych, prowadzić badania na bia- tych szczurach. Stworzono im więc idealne warunki: czystość, stała temperatura i wilgotność, dobre, dla wszystkich jednakowe odżywianie (szczur jada prawie to samo co człowiek). Badano kilka tysięcy szczurów i wiele ich pokoleń. Badania pochłonęły masę pieniędzy. I co? Okazało się, że szczur – starzeje się podobnie jak człowiek.

Szczury żyją 2-3 lata. Ale począwszy od 12 miesiąca życia już niektóre giną gdy dojdą do 2 lat, pada ich około jo0/« nieliczne dożywają do 40-43 miesięcy. Po licznych badaniach można było przyjąć, iż miesiąc życia szczura to tyle, co 2 lata życia człowieka. (To znaczy, że połowa szczurów dochodzi jakby do 48 lat naszego życia a tylko 1% dożywa da 90 lat.)

Warto podkreślić, że gdy dobierano pary ze szczurów długowiecznych, to ich potomstwo na ogół dziedziczyło tę cechę. Jeden wniosek z wszystkich tych poszukiwań jest zasadniczy że robiąc doświadczenia na szczurach, można wyciągać wnioski ważne i dla ludzi. I to właśnie podkreślano w wielu referatach wygłaszanych na kongresie.

Leave a Reply