JAKI JEST TWÓJ ZASZCZYTNY WIEK CZ. II

Za IIją Miecznikowem przytoczymy jeszcze inny znamienny przykład pogardy, z jaką odnoszono się do starych kobiet. Oto mieszkańcy Ziemi Ognistej w czasie głodów zabijali i pożerali stare kobiety. Dopiero gdy ich zabrakło, zabijali w tym } samym celu psy. Gdy pytano, dlaczego nie zmienią tej potwornej kolejności, odpowiadali: „bo psy łapią foki, a stare kobiety tego nie potrafią”.

W plemionach wojowniczych śmierć w łożu, śmierć ze starości lub choroby była hańbą. Zaszczytem było umrzeć w walce, na polu bitwy. Toteż mężczyźni do ostatniej chwili swego życia brali udział w bojach i zwykle w nich ginęli.

Chińczycy od tysięcy lat otaczali szacunkiem starych ludzi. Konfucjusz w swoich przykazaniach nakazywał poważanie dla wieku – jako obowiązek moralny. Do dziś dnia przybyłemu gościowi stawia się bardzo grzeczne pytanie: „Jaki jest twój zaszczytny wiek?” lub „Ilu latami się cieszysz?”. Im tych lat jest więcej, z tym większą czcią – zgodnie z tradycją – trzeba się odnosić do gościa. Chińczycy nie zapominali o tym, że starość łączy się z niedołęstwem fizycznym i umysłowym, i uważali, że chociaż starzec bywa ciężarem, trzeba być wobec niego uprzejmym i trzeba go żywić.

Już dwa tysiące lat temu mądrość chińska zalecała ludziom bronić się przed starością. Już wtedy można było nabywać „pigułki nieśmiertelności”, zawierające rtęć i miód.

Leave a Reply