Instytut Endokrynologii i Instytut Geriatrii cz. II

Czwarty oddział istnieje dopiero od 1953 roku i rozwija się na wielką skalę. Jest to oddział lecznictwa ambulatoryjnego, w którym od 1953-1961 r. zbadano ponad 27 000 pacjentów w wieku od 44 lat do ponad 100 lat.

W domu starców od 1951 r. mieszka stale około 100 osób pod bardzo troskliwą opieką. Po wszechstronnym dokładnym przebadaniu poddano ich wszystkich bardzo specjalistycznemu leczeniu. Dawano im zastrzyki z wyciągów różnych tkanek, np. z łożyska, z wyciągów gruczołów wydzielania wewnętrznego: tarczycy, nadnerczy oraz z witamin B complex, wit, E, a także zalecano kąpiele w roztworze dwuwęglanu sodu. I wreszcie stosowano prokainę.

Wyodrębniono specjalną grupę 25 starców w wieku od 60-92 roku życia, chorych na zaburzenia systemu nerwowego, słuchu, sklerozę naczyń krwionośnych, reumatyzm, częściowe porażenie, chorobę Parkinsona. Wyniki kuracji były następujące: śmiertelność spadla do 3%, podczas gdy wśród starców leczonych innymi metodami, nie prokainą, śmiertelność wynosiła od 12-16%) U wyleczonych wzrosła zdolność do pracy, zmniejszył się stopień inwalidztwa.

Dobroczynny wpływ tych kuracji najjaskrawiej uwidacznia się w leczeniu układu nerwowego, a także skóry poza tym wzmacnia się układ mięśniowy, sercowo-naczyniowy (naczynia krwionośne i serce) oraz przewód pokarmowy. Prokaina leczy mnóstwo schorzeń skóry pochodzenia nerwowego, bądź innego, np. sklerodermię, łuszczycę, zaburzenia pigmentacji skóry itp.

Leave a Reply