HARCERZ – OPIEKUNEM SPOŁECZNYM

Wśród mieszkańców domów rencistów i zakładów opieki jest wielu takich, których rodziny czy przyjaciele odwiedzają, wspomagają, obdarowują, służą pomocą. Są jednak i tacy, których nikt nie odwiedza. Czasem dlatego że nikt z bliskich nie żyje, a młodsi o nich zapomnieli lub rodzina ich się wyrzekła. Wielu starszych ludzi lubi towarzystwo młodych, a zdarza się, że wśród bliskich im nikogo młodego nie ma. Z tych właśnie względów Główna Kwatera Harcerstwa Polskiego wydała apel do harcerzy, aby brali udział w niesieniu pomocy ludziom starym, chorym, niezdolnym do pracy, przebywającym w zakładach opieki, bądź potrzebującym tej pomocy poza zakładem.

Wprowadzono też nową sprawność, sprawność „opiekuna społecznego’”. Drużyna harcerska, która pragnie tę sprawność zdobyć, powinna: i. organizować wieczory świetlicowe” w domach dla starców i świadczyć drobne usługi pensjonariuszom

z. organizować stalą opiekę nad samotnymi i niedołężnymi, nie przebywającymi w zakładach. Podstawą są adresy wskazane przez wydziały opieki społecznej rad narodowych. Pomoc ma się wyrażać w dokonywaniu zakupów, przygotowywaniu lub dostarczaniu posiłków, przynoszeniu opału, wynoszeniu kubłów ze śmieciami, pisaniu listów, głośnym czytaniu itp. drobnych usługach.

Leave a Reply