GERIATRIA WŚRÓD RÓ2

Kilometr od Bukaresztu, w dzielnicy willowej, powstał w 1951 r. Instytut Geriatrii właśnie imienia C. I. Parhona. W tym to Instytucie w Bukareszcie, stolicy Rumunii, pracuje od dnia jego powstania dr Anna Aslan jako kierownik Instytutu i leczy starość prokainą.

Prokaina, czyli nowokaina należy do tej samej grupy leków co kokaina. Prokainę odkrył w 1905 r. niemiecki chemik Alfred Einhorn. Jest to środek stosowany do znieczuleń miejscowych i do narkozy, zwłaszcza w chirurgii i stomatologii. Każdy z nas pewnie miał zastrzyk prokainy przy wyrywaniu zęba. Jest ona 36-krotnie mniej toksyczna niż kokaina i nie stwarza przyzwyczajenia, nałogu. Od 1938 r. prokainę stosuje się jako środek uśmierzający bóle. Właśnie w tym roku francuski lekarz Leri- che opublikował pierwsze wyniki leczenia prokainą zakrzepowego zapalenia tętnic (choroba Burgera) dr Dos Ghali wprowadził leczenie astmy oskrzelowej za pomocą zastrzyków dożylnych z prokainy.

Dr Anna Aslan wprowadziła nowokainę do leczenia swoich pacjentów w latach 1946-1949. Specjalnie dobre wyniki zauważyła przy leczeniu metodą Lcriche’a zachęcona tym, zaczęła wypróbowywać wpływ prokainy (dotętniczych zastrzyków) w leczeniu zapalenia stawów i tkanki okołostawowej, specjalnie w kolanach, wtedy, gdy groziło lub już nastąpiło inwalidztwo.

Było to w klinice w Timisoarze, którą prowadziła w 1949 r. Zgłosił się do niej jako pacjent pewien student, cierpiący na zapalenie stawu kolanowego tak silne, że nie mógł chodzić był unieruchomiony w łóżku przez trzy tygodnie. Wystarczył jeden zastrzyk do odpowiedniej tętnicy udowej. Student natychmiast po zastrzyku mógł już zginać nieruchome dotąd kolano, nawet pod kątem prostym.

Leave a Reply