DOJRZAŁOŚĆ UCZUCIOWA CZ. II

Dojrzałość uczuciowa zyskuje, gdy jest powiązana z rozwojem intelektualnym człowieka, ale niestety nie zawsze te dwie cechy chodzą w parze. W życiu nieraz spotyka się ludzi na wysokich stanowiskach, na katedrach profesorskich itp., którzy mając wysoki poziom intelektualny, odznaczają się niskim poziomem dojrzałości uczuciowej jest to dla nich i dla otoczenia często źródłem poważnych konfliktów i zawsze – pomniejszeniem ich wydolności społecznej.

Bywa i tak, że prości ludzie, bez wykształcenia, drogą doświadczeń i obserwacji życiowych, drogą głębokich przeżyć i przemyśleń dochodzą do wysokiego poziomu dojrzałości uczuciowej.

Jakkolwiek proces pozytywnego starzenia się ułatwia dochodzenie do dojrzałości uczuciowej, to nie jest ona uzależniona jedynie od późnego wieku. Przy pomyślnym rozwoju osobowości zdarza się, że można ją osiągnąć w latach wcześniejszych.

Cóż? Wiek metrykalny nie jest jedynym wyrazem naszego istotnego wieku. Ponadto nasz wiek biologiczny nie musi się pokrywać z wiekiem wykazywanym przez metrykę. Uważa się, że przeciętny wiek intelektualny w Stanach Zjednoczonych nie przekracza 12 lat . Stąd dostosowanie do tego wieku poziomu programów telewizyjnych, pism, a nawet żądania amerykańskich wydawców, by książki byty pisane tak, aby nawet 12-letni umysł mógł je zrozumieć. Przeciętna dojrzałość uczuciowa dorosłych jest jeszcze niższa niż intelektualna. Przyrównuje się ją do poziomu 7-8-letniego dziecka .

Leave a Reply