CO TO JEST STAROSC CZ. II

Jean Rostand, francuski biolog, autor książki pt. Od młodzieńca do starca, podaje, że wzrost „na starość” zmniejsza się w okresie od JO-8J lat o 3 cm u mężczyzn, o 4 cm u kobiet.

Siwizna jest – jego zdaniem – najczęściej pierwszą widoczną oznaką starzenia się. „Przypuszczam – pisze w swojej książce, że są jakieś przyczyny starzenia się naturalnego, jak pokwitanie i menopauza, ale pewne jest, że bardzo wiele naszych komórek jest nieśmiertelnych i to jest niezrozumiałe, nie w porządku, że nieśmiertelne komórki łączą się, by tworzyć organizm, który umiera, który jest śmiertelny.” Przez „nieśmiertelność komórek” Rostand rozumie ich zdolność do życia poza organizmem, w warunkach sztucznych, np. we wciąż odświeżanym fizjologicznym roztworze soli. (Przykład – słynne doświadczenie Carella z sercem kury, żyjącym „nieśmiertelnie”. Podobne doświadczenia przeprowadzono z różnymi tkankami organizmu człowieka.)

Lecomte du Nuy, uczony francuski, stwierdza, że z wiekiem zmniejszają się źródła odnawiania organizmu i udowadnia to na zdolności do gojenia się ran. Otóż u dziecka 10-letniego rana o wielkości 10 cm2 powierzchni goi się w ciągu 6 dni młody 20-letni człowiek potrzebuje 10 dni do zagojenia takiej samej rany 30-letni – 13 dni jo-letni – 20 dni, a gdy się już dojdzie do sześćdziesiątki, rana goi się zwykle 30 dni.

Prawie sto lat temu, bo w 1877 r. o objawach starzenia się pisał dr J. H. Reveille-Parise w interesującej książce pt. Sta rość, tłumaczonej przez dr Franciszka Olszewskiego. Warto przytoczyć z tej książki, pisanej staropolszczyzną z 1877 r., krótki fragment obrazujący starość negatywną,

Leave a Reply